Nga subvencionet te kreditë: Debati mbi të ardhmen e bujqësisë shqiptare
Në Shqipëri po diskutohet për të ardhmen e bujqësisë. Një nga deputetët e Partisë Demokratike, znj. Jorida Tabaku, ka ngritur shqetësime lidhur me politikat që po ndiqen ndaj sektorit të bujqësisë dhe industrisë prodhuese në Shqipëri, duke argumentuar se orientimi drejt skemave të kreditimit, në vend të subvencioneve dhe granteve, po e vështirëson më tej zhvillimin e këtyre sektorëve.
Gjatë fjalës së saj në seancën parlamentare, Tabaku theksoi se bujqësia shqiptare po përballet me sfida të shumta, të cilat janë përkeqësuar pas pezullimit të fondeve të programit IPARD. Sipas saj, fermerëve po u ofrohen kredi si alternativë ndaj mbështetjes së drejtpërdrejtë financiare, një qasje që nuk u përgjigjet nevojave reale të sektorit.
Ekspertët e ekonomisë bujqësore vlerësojnë se subvencionet dhe grantet kanë rol të rëndësishëm në përmirësimin e konkurrueshmërisë së fermave, pasi ato u mundësojnë fermerëve të investojnë në teknologji, mekanizim, sisteme ujitjeje dhe masa për përshtatjen ndaj ndryshimeve klimatike pa rritur barrën financiare. Në anën tjetër, kreditë duhet të kthehen dhe shoqërohen me interesa, duke shtuar rrezikun financiar për fermerët, veçanërisht në një sektor ku prodhimi ndikohet nga kushtet klimatike, luhatjet e tregut dhe çmimet e inputeve bujqësore.
Sipas znj. Tabaku, shumë ndërmarrje prodhuese po reduktojnë aktivitetin ose po mbyllin operacionet, ndërsa kreditë nuk po adresojnë nevojat e menjëhershme për kapital qarkullues dhe likuiditet. Ajo shtoi se bujqësia po humbet gradualisht peshën e saj në ekonominë shqiptare, ndërsa zonat rurale po përballen me emigrim dhe plakje të popullsisë.
Në përfundim, u theksua se zhvillimi afatgjatë i ekonomisë kërkon forcimin e sektorëve prodhues dhe bujqësorë përmes politikave të qëndrueshme mbështetëse, duke argumentuar se kreditë mund të jenë një instrument plotësues, por nuk mund të zëvendësojnë rolin që kanë subvencionet dhe grantet në zhvillimin e bujqësisë dhe industrisë vendase.
Ndryshimi nuk është opsion, por domosdoshmëri për të ecur përpara.
